یه سری چیزا هست ک اندازه سنم توش جلو نرفتم
یکیش همین پارتنر داشتنه...
یا مثلا اینکه روم باز باشه
داشتم فک میکردم ک چرا؟
و فهمیدم...
دوره دبیرستانم ک خونواده محدودم میکردن و محیط برام بسته بود
وارد دانشگاه ک شدم تا اومدم یاد بگیرم و به خودم بجنبم،تو دوران اوج دانشجویی یهو کرونا اومد و مجبور شدم دوباره برگردم به همون محیط بسته و خونه نشین باش
بعد هم ک تا دوباره دانشگاها باز شد، و اومدم به خودم بجنبم و زندگیمو اونجور ک میخوام بکنم، بابام فوت کرد
و این خودش حدود ۲ سال باز منو عقب انداخت، چون فشار روانی زیادی بهم وارد کرد
و همزمان رفته بودم یه استان دیگ برای گذروندن طرحم
و دوباره وقتی سوگ رو گذروندم، تا اومدم ب خودم بجنبم، بخاطر شرایط خونواده باید برمیگشتم شهر خودمون و محیط بسته ی خونواده
و تا یاد بگیرم ک اینجا اوضاع رو درست کنم و زندگیم رو دوباره از صفر بسازم، خب طول میکشه...
ولی خب دیگ وقتشه
ک خود واقعی و محکم و قوی و جذاب خودم رو نشون بدم و وارد مرحله ی بعدی زندگیم بشم...
من رفیق پیدا کردن رو لازم بود یاد بگیرم ک گرفتم
حالا وقتشه ک یاد بگیرم پارتنر داشته باشم و عزت نفس و اعتمادبنفسمو بالاتر از اینی ک هست ببرم😌😌